Na emeryturę
Czterdzieści lat. I co, kartka?
Pożegnanie
Na emeryturę, na odejście z zespołu, na przeprowadzkę. Zbierzcie historie — zrobimy z nich piosenkę.
Tak to brzmi
Imiona w niej są zmyślone — historia też. Piosenka nie: powstała dokładnie tak, jak powstałaby twoja.
Na co
Czterdzieści lat. I co, kartka?
Na ostatni dzień, gdy wszyscy stoją w kole.
Gdy ktoś wyjeżdża do innego miasta.
To, co naprawdę zostanie w pamięci z tego rocznika.
Tak powstaje
Kto dostaje prezent, jak jest między wami, co się wydarzyło. Pięć do dziesięciu minut, z prowadzeniem — nie musisz umieć nic ładnie sformułować.
Widzisz jeszcze raz, co zamawiasz i ile to kosztuje. Dopiero to kliknięcie coś uruchamia.
Powstaje tekst, muzyka i okładka. Zmierzone, trwa to dwie do czterech minut.
Kilka wersji do odsłuchania i pobrania. Jeśli żadna nie trafia, robimy jeszcze raz.
Pytania
Niech każdy dorzuci jedno zdanie: moment, dziwactwo, powiedzonko, które ciągle powtarza. Wpisz wszystko jedno pod drugim do historii. My to poukładamy.
Tak, i zwykle powinno. Wybierz „Wesoło” i dopisz wewnętrzne żarty. Co jest tabu, należy do osobnego pola.
Dostajesz plik MP3. Na wewnętrzne pożegnanie to wystarczy; przy imprezie publicznej odezwij się do nas wcześniej.
Inne okazje